LA PAGINA DE MESCLUM

FÒTOS VIDÈOS

IEO Vauclusa Provènça Tèrra D’òc

Dissabte 28 de febrier de 2026 èra l’inauguracion dei placas de quauqueis aubres alentorn de l’anciana gara de Jonquiera, sus la via Venaissia. Placas trilingas per mostrar ai gents que passan que la lenga se pòu rescontrar totei lei jorns.

Glaudi BARSOTTI (1934 – 2026)
Intrat dins l’occitanisme a la flama dau Calen de Marselha, sota l’ala dau grand poèta marselhés Jòrgi Rebol, puei sòci de l’Institut d’estudis occitans son engatjament per lo país, sa lenga e sa cultura a jamai calat !
Naissut a la Bèla de Mai, Glaudi Barsotti es de Marselha, un marselhés vertadier. Pielon essenciau de l’occitanisme, foguèt militant de basa, mai pas solament que participèt per defendre e promòure l’occitan amb sei cronicas dins lo jornau La Marseillaise, tant coma a FR3 ò amb la creacion de “Leis Amics de Mesclum”.
Afogat per lei recèrcas e leis estudis sus lei publicacions, la literatura occitanas en Provença maritima dau s. XIX, s’avisèt que lo grand Victor Gelu n’èra pas un cas isolat, foguèt en preséncia d’una mena de còntra literatura ont èra aisat de descubrir leis inquietuds, leis espèrs dau pòble marselhés : Marselha, Marselha sempre.

Glaudi Barsotti produguèt una òbra romanesca divèrsa anant de l’autobiografia dau « Testimòni d’un niston de la guèrra », passant de romans policiers, fins ai romans istorics engatjats e revelators de periòdes màgers amb « La tèrra deis autres » ò « Lo capitani de la republica » que ramenta que maugrat lei traites e lei renegats Marselha a sachut resistir.
La transmission qu’èra quauqua ren de fòrça important que ja au començament deis annadas 1970, participèt amb de figuras de l’occitanisme coma Robèrt Lafont ò Gui Martin a l’elaboracion dau metòde d’aprendissatge Parlam provençau.

RESCÒNTRES ESCOLARIS DE LA CIUTAT

20 de junh de 2025

DICTADA OCCITANA A NIÇA de 2025 : un còup mai, la es estada un succès dei grands !

Es, coma li annadas passadi, un imatge fòrt de cen que si pòu capitar quora siam ensems.
Siam dins la bòna draia, e anerem de l’avant per recampar aquelu que vòlon portar la sieu pèira au clapier. Per nautres, desiram contunhar de travalhar emé toi aquelu qu’an lo voler d’aver d’escambis francs, seriós, constructius, e que respectan l’òbra de cadun.
JOAN-PÈIRE SPIES si ralegrèt de veire tot aqueu monde afogat de la lenga recampat, e de cen que podèm faire per anar de l’avant quora siam duberts per travalhar ensems.

DICTADA OCCITANA 2025 – Seteme BdR
Un vintenau de participants adultes en presenciau, mai de 800 escolans, collegians, liceans faguèron la dictada. Leis establiments que son subretot dei Bocas dau Ròse mai tanben de la Vauclusa, confirman son estacament a la transmission e la valorizacion de la lenga occitana.
De premiats venguèron a Seteme prendre lei jòias.

Andrieu Saissi (1939-2024), membre dau CA dau CREO despuei tant de temps, regretarem totjorn l’ensenhaire que donèt fòrça a la transmission de la lenga, tant ai joines qu’ai adultes sempre amb bravetat e jòia, escriviá dins Nice Matin mai tanben per l’IEO 06, IEO 06 que ne’n foguèt un dei cepons màgers e que s’impliquèt tanben dins lo PNR dei Preaups d’azur.
Siam segurs que, coma lo grand Victor Gelu va disiá dins lo Credo de Cassian:
A perir tot entier, que serviriá de naisser !
Dieu, que li vi tan luench, nos forgèt pas per ren
En morent regrilham ; l’òme, quand dispareisse,
Va puplar leis estèlas au fons dau firmament !

ACAMP GENERAU IEO FEDERAU A NIMES

4 e 5 de mai de 2024

DICTADA OCCITANA 2024 – Seteme BdR

REMESA DEI PRÈMIS AU
COLLÈGI JEAN RIEU
26 de març de 2024

ACAMP GENERAU 23 de març de 2024
IEO PROVENÇA PAÍS AUPENC PAÍS NIÇARD

DICTADA OCCITANA 2024 – Seteme BdR

Un vintenau de participants adultes en presenciaus, mai 810 escolans, colleginas, liceans dins sei 43 classas faguèron la dictada. Lei premiats venguèron a Seteme prendre lei jòias.

Acamp Generau de l’IEO 06

20/01/2024

GRASSA

ROTLAND PECOUT (1949-2023)
Lo poèta, romancier, jornalista e grand viatjaire provençau Rotland Pecot vèn de nos quitar.

Avèm decidit d’aver rason (1969)

Avèm decidit d’aver rason
Despolhats de tot, emai dau nom nòstre
tot çò nòstre perdut
tot contra nautri justificat
Creson que la terra es a-n-aqueli que la viòlan…

…
Venèm de nàisser,
de-la-man-d’ailà de toti li vielhi paurs e di vielhs silencis,
òmes revòutats es-a-dire òmes
Ren que còmpte
de si promessas e de sis amenaças
de sa poissança d’aur, d’armas e de mits
ren que vaugue
contra lis òmes de mans nusas
puèi que
avèm decidit d’aver rason.