Cernir ~ cèrner (« tamiser, sasser »)

Alternance è / e. Les trois verbes concernir, decernir, discernir[1] n’admettent que la conjugaison inchoative.

Gérondif

en cernent.

Participe Passé

cernit, cernida.

Présent

cèrni (e,o), cèrnes, cèrne, cernèm, cernètz, cèrnon.

Imparfait

cerniáu, cerniás, cerniá, cerniam, cerniatz, cernián.

Preterit

I

cerniguèri (e,o), cerniguères, cerniguèt, cernigueriam, cernigueriatz, cerniguèron.

II

cernèri (e,o), cernères, cernèt, cerneriam, cerneriatz, cernèron.

Futur

cernirai, cerniràs, cernirà, cernirem, cerniretz, cerniràn.

Conditionel

cerniriáu, cerniriás, cerniriá, cerniriam, cerniriatz, cernirián.

Subjonctif présent

cèrni (e,o), cèrnes, cèrne, cernem, cernetz, cèrnan.

Subjonctif-imparfait

I

cerniguèssi (e,o), cerniguèsses, cerniguèsse, cerniguessiam, cerniguessiatz, cerniguèsson.

II

cernèssi (e,o), cernèsses, cernèsse, cernessiam, cernessiatz, cernèsson.

Impératif

cèrne, cernem, cernètz. cèrnes pas, cernem pas, cernetz pas.

Chercher un autre verbe

cliquez sur un verbe dans la liste, utilisez le filtre si necessaire