Venir

Se conjugue comme tenir (sauf la forme tè d’impératif, sans correspondante). Dérivés : avenir, còntravenir, circonvenir, convenir, desconvenir, devenir, endevenir, (s’)ensovenir, (s’)envenir, intervenir, pervenir, prevenir, provenir, redevenir, revenir, sovenir, subrevenir, subvenir, etc.

Gérondif

en venent.

Participe Passé

vengut, venguda.

Présent

vèni (e,o), vènes, vèn, venèm, venètz, vènon.

Imparfait

veniáu, veniás, veniá, veniam, veniatz, venián.

Preterit

venguèri (e,o), venguères, venguèt, vengueriam, vengueriatz, venguèron.

Futur

vendrai, vendràs, vendrà, vendrem, vendretz, vendràn.

Conditionel

vendriáu, vendriás, vendriá, vendriam, vendriatz, vendrián.

Subjonctif présent

vèngui (e,o), vèngues, vèngue, venguem, venguetz, vèngan.

Subjonctif-imparfait

venguèssi (e,o), venguèsses, venguèsse, venguessiam, venguessiatz, venguèsson.

Impératif

I

vencèssi (e,o), vencèsses, vencèsse, vencessiam, vencessiatz, vencèsson.

II

venceguèssi (e,o), venceguèsses, venceguèsse, vencegues-siam, venceguessiatz, venceguèsson. venguèssi (e,o), venguèsses, venguèsse, venguessiam, venguessiatz, venguèsson.

Chercher un autre verbe

cliquez sur un verbe dans la liste, utilisez le filtre si necessaire